Novo poema de Álvaro Antelo!

Somos o veleno,somos o antídoto,
para un mundo que esta perdido.
somos un quero,somos un podo.
somos o penso,somos o existo.
somos as ovellas,somos o lobo.
somos unha morte,somos unha vida.
somos a loita do día a día.
somos listos,somos tontos,
somos egoistas e orgullosos,
soamente miramos polo noso.
non sabemos qen somos,nin a donde imos,
pero nós qeixamonos.
somos os bens,somos os males.
somos moitas mentiras,poucas verdades.
ambas son inseparables,ambas son inevitables.
Somos anxos,somos demos,
Somos mortais,todos morremos.
somos valentos,pero todos temos medos.
somos soños,somos pesadelos,
pretendemos sacar a luz do mundo,
sin tan sequera saber como facermos.
somos promesas,somos ilusións
que naufragan nun vaso de decepcións.
somos unha raza,que de si mesa se alimenta,
todos sen darnos conta,acabaremos co planeta.
chegados a este punto,aqui se despise este poeta.


                                                             Álvaro Antelo