Boas! aquí vos deixo un poema dende a voz dos máis novos e descoñecidos, agardo que vos guste porque a min persoalmente encantoume.

mirando a vida pasar
vaise cada vez mais lonxe
borrase dos meus recordos.

cando baixe cara o inferno
serei provocado por ela
pero xa non poderei volver,
o demo non me deixará.

escaparei deses pantanos
que albergan auga de lume,
e cando chege ao ceo
preguntareille a san pedro
polo anxo qe marchou da miña vida
sen darme un terceiro bico de despedida.


                                            Javier Villajos